Text Size

Dnia 10 października bieżącego roku w naszej szkole odbyła się Akademia z okazji XVII Dnia Papieskiego. W bogaty program realizowany pod kierunkiem pani Ewy Gworys i pani Jolanty Jabłońskiej zaangażowali się bardzo uczniowie. W skład publiczności zebranej w tym dniu wchodzili uczniowie naszej szkoły, grono pedagogiczne oraz Dyrekcja szkoły.

Uroczystość została rozpoczęta piosenką o nadziei w wykonaniu naszego Szkolnego Chóru pod dyrekcją pani Jolanty Jabłońskiej i przy akompaniamencie pani Jolanty i pani Ewy Gworys. Dwoje konferansjerów z klasy VIIa przedstawiło cel i historię Dnia Papieskiego oraz tegoroczny motyw przewodni jakim jest właśnie nadzieja. Następnie odegrana została scena na podstawie opowiadania Paula Coelho pt: „ Cztery świece” – symbolizujące pokój , wiarę , miłość i nadzieję. Świece gasły jedna po drugiej… pozostała tylko nadzieja . Od niej odpaliliśmy wszystkie powtórnie. Zapowiedzi do kolejnej sceny prowadzili konferansjerzy, którzy podkreślali jak żyć nadzieją na co dzień.

Następna historia została odtworzona na podstawie opowiadania pt: „ Żółty parasol”. Przedstawiała ona historię pewnej dziewczynki, która wychodząc z domu zapomniała zabrać parasol. Bohaterka mieszkała w mieście, w którym zawsze padał deszcz, ludzie chodzili ubrani na czarno, ze smutnymi minami, ze swoimi czarnymi parasolami. Natasza, bo tak miała na imię dziewczynka – szła przez miasto i mokła, gdy w pewnej chwili drogę przeciął jej uśmiechnięty mężczyzna z żółtym parasolem. Zaproponował dziecku schronienie przed deszczem pod jego parasolem Natasza obawiała się wejść pod żółty parasol mężczyzny. Jednak po chwili zastanowienia stwierdziła, że parasol to w końcu parasol, bez względu na to jaki ma kolor i schroniła się pod parasolem nieznajomego. W drodze do domu dziewczynki mężczyzna opowiedział jej swoją historię, że on też kiedyś mókł na deszczu, gdy pewien pan właśnie z tym żółtym parasolem, zaoferował mu schronienie, a potem nagle zniknął nie wiadomo gdzie, zostawiając swój żółty parasol. Gdy doszli pod dom Nataszy pożegnali się i mężczyzna odszedł tak szybko, że dziewczynka nawet nie spostrzegła się, że wciąż trzyma w ręce jego żółty parasol. Próbowała dogonić właściciela, ale nie wiedziała, w którą stronę poszedł. Kolor żółty jest tu symbolem nadziei, a żółty parasol przynosi uśmiech wszystkim, którzy pod nim chodzili.

Po tym przedstawieniu Chór wykonał pieśń zespołu TGD pt: „ Nadzieja”. Utwór porwał wszystkich do śpiewu i klaskania. Po chwili cała publiczność wybijała rytm do śpiewanej piosenki. Następnie konferansjerzy wprowadzili publiczność w tematykę kolejnej sceny, która dotyczyła matematycznej tajemniczości występującej w życiu Jana Pawła II. Mianowicie były to ważne daty w Jego życiu, których suma zawsze wynosiła 13. Obliczenia wykonywali przede wszystkim młodsi uczniowie. Nawet nauczyciele uśmiechali się, gdy w wyniku wychodziła tajemnicza liczba 13. Emocje sięgnęły zenitu, gdy po raz dziesiąty okazało się, że wynikiem dodawania jest tajemnicza liczba 13, wszyscy wstali z wrażenia, by zobaczyć, jak prowadząca obliczenia odsłania kolejną karteczkę z wynikiem. Wniosek z tej lekcji matematyki wyciągnęli wszyscy : 13-tka nie jest pechowa, jest błogosławieństwem dla tych, którzy ufają Panu Bogu i zawierzają Mu swoje życie. 13-ty jest dniem objawień Matki Bożej w Fatimie, a życie św. Jana Pawła II jest bardzo związane z Jej objawieniami.

Odbyło się również rozdanie nagród za szkolny konkurs literacki i plastyczny pod hasłem: „Mocni nadzieją”. Wygranych było wielu, a wybór ciężki. Każdy dostał słodki kubeczek.

Na zakończenie uroczystości Chór wykonał pieśń pt: „Barka”, do której śpiewania dołączyli się wszyscy. Pani Dyrektor wygłosiła mowę końcową, pochwaliła w niej aktorów i realizatorów apelu, podziękowała paniom, które go przygotowały, wyznała, że do niej osobiście przekaz trafił i jest pełna nadziei. Na sam koniec dziewczyny z klas VIIa rozdały wszystkim uczniom kolorowe naklejki „przypominajki” w postaci uśmiechniętych kolorowych buziek niosących nadzieję. Do sal wróciliśmy kolorowi, rozweseleni oraz pełni nadziei na dobry i szczęśliwy rok szkolny

  

                                                                                     Katarzyna Szumiał uczennica klasy VIIa